چقدر دردناک بود

آن وقت که فهمیدم

                             زمان با دستهای چسبناک و ساده اش

مرا فرسنگ ها به عقب کشانده ست

                              در آن فروغ که من ....

                              از تلاش گام ها به خود می بالیدم

آینده را قدم ها از من گرفتند

                             و من گذشته را دنبال می کردم

                             .......

                             ای مسیر تابناک عرفانی !

                             من از بازتاب تو دگرگون شدم

                             از کهنه صحبت های خاموشت

من از نگاه غریبت فریب خوردم

از سالروز مقدس ثانیه ها .....

از تصور وعده گاه دیرینه ات

                           که از تبلور آینه ها جریان می پذیرد

                           ای بلندای وسیع آسمان !

                          به گودی خشکیده ی آن روزها چسبیده ام

                          مرا به گذشته ها مبر !